زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ظهور تصوری





معنای متبادر از یک لفظ به محض شنیدن آن را ظهور تصوری می‌گویند.


۱ - تعریف



ظهور تصوری، به معنای انسباق ذهن مخاطب از شنیدن یک لفظ به معنای خاص است که تنها علم به وضع در انعقاد آن دخالت دارد و اراده متکلم در آن نقشی ندارد و لفظ به هر صورتی که ایجاد شود حتی اگر از برخورد دو سنگ باشد بر معنا دلالت می‌کند.

۲ - بررسی ایجاد ظهور تصوری



ظهور تصوری از وضع مفردات کلام در معنای مخصوص به وجود می‌آید و بر چیزی جز شنیدن لفظ متکی نیست، مانند دلالت کلمه " اکرم " و " العلما " در جمله " اکرم العلما " بر معنایی که غیر معنای تمام جمله است؛ یعنی تک تک کلمات بر معنای موضوع له دلالت می‌کند.
[۲] ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبهاالثانی، ج۲، ص۱۵۳.
[۶] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص۲۸۰.
[۷] حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۷۲۴.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۲، ص۱۳۴.    
۲. ↑ ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبهاالثانی، ج۲، ص۱۵۳.
۳. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۷، ص۱۷۳.    
۴. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۸۳.    
۵. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۳۰۲.    
۶. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص۲۸۰.
۷. ↑ حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۷۲۴.


۴ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظهور تصوری».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.